Λυσιστράτη είχαμε να δούμε στην Επίδαυρο από το καλοκαίρι του 2016, σε σκηνοθεσία Μαρμαρινού, όπου όλες οι γυναίκες του χορού, αλλά και η Λυσιστράτη, εμφανίστηκαν ημίγυμνες. Το εγχείρημα του ήταν πρωτοπόρο και εύστοχο, γιατί αν δεν αναδειχθεί η δύναμη του γυναικείου σώματος στη Λυσιστράτη, τότε πού; Δεν αξιολογήθηκε, βέβαια, έτσι από όλους, καθώς κάποιοι θεατές ήδη αποχωρούσαν από την παράσταση κατά τη διάρκεια της Παρόδου. Ευτυχώς, όμως, ο σκηνοθέτης δε γιουχαρίστηκε τόσο, όσο στην Ηλέκτρα του 2000, την οποία σκιαγράφησε σαδομαζοχιστικά.

Η φετινή, λοιπόν, Λυσιστράτη, σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, είναι ένα επιτυχημένο εγχείρημα. Γιατί; Γιατί περνάει τα μηνύματα της Αριστοφανικής κωμωδίας, κρατώντας το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο για σχεδόν δύο ώρες. Αυτό το καταφέρνει, σκηνοθετώντας το έργο «Πιραντελλικά», δηλαδή, δίνοντας την οπτική μιας εικόνας θεάτρου μέσα στο θέατρο, όμοια με το Απόψε αυτοσχεδιάζουμε του Λουίτζι Πιραντέλλο, έργο της παγκόσμιας δραματουργίας. Ξεκάθαρη μέσα στο έργο η σκηνοθετική παρεμβατικότητα, καθώς ο ίδιος ο σκηνοθέτης, όχι μόνο μιλά με τους υποκριτές του, αλλά εισβάλλει ο ίδιος στο σκηνικό για τις υποδείξεις και τις διορθώσεις του σα να παρακολουθούμε πρόβα τζενεράλε! Οι ηθοποιοί εκτός του ότι αυτοσχεδιάζουν με όποιο τρόπο θέλουν και διαπραγματεύονται για αυτό με το σκηνοθέτη τους, τσακώνονται μεταξύ τους, βρίζονται, απομακρύνονται απ’ τη σκηνή για να ηρεμήσουν και επιστρέφουν πάλι!

Η παράσταση ήταν σύγχρονη, σύγχρονη και ξανά σύγχρονη! Σχόλια για το social distance, για την ίδια τη σκηνοθεσία, ακόμα και για τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού, Δ. Λιγνάδη, έδιναν και έπαιρναν! Αξιόλογη και εμβληματική η μετάφραση του Σωτήρη Κακίση, σε συνδυασμό με τη πρωτοπόρα δραματουργική επεξεργασία του Αριστοφανικού λόγου.

Σκηνογραφικά, αλλά και κινησιολογικά, τόσο η Όλγα Μπρούμα, όσο και ο Τάσος Καραχάλιος κέντησαν! Η σκηνή απαρτιζόταν από μικρούς και μεγάλους κρατήρες, για την οριοθέτηση των ηθοποιών – ανδρών και γυναικών – που καθένας απ’ αυτούς συμβόλιζε είτε την Κόρινθο, τη Σπάρτη, ή την Αθήνα. Οι κρατήρες φωτίζονταν με αισθητικό γαλάζιο χρώμα που άναβε σε συγκεκριμένες σκηνές του έργου, κάνοντας την παράσταση πλήρως ατμοσφαιρική. Οι ηθοποιοί στο μεγαλύτερο μέρος της, έπρεπε να φορούν ένα μεγάλο προσωπείο που κάλυπτε όλο τους το κεφάλι. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι ακόμα και τα βήματα τους στη σκηνή ήταν καλά μελετημένα, όπως επίσης και οι κινήσεις τους, έτσι ώστε να αποδίδουν αυτά που δεν φαίνονταν απ΄ τις εκφράσεις του προσώπου τους.

Στιγμιότυπο από την παράσταση, πηγή: Youfly 

Η Βίκυ Σταυροπούλου, ως Λυσιστράτη, υπήρξε εξαιρετικά εκρηκτική και ταπεραμεντόζα στην παρθενική της εμφάνιση στην Επίδαυρο, ο Νίκος Ψαρράς έφερε σε πέρας το ρόλο του ασυγκράτητου Κινησία αξιόλογα, αλλά και οι Βίκυ Βολιώτη, Στεφανία Γουλιώτη, Στέλιος Ιακωβίδης και Γιάννης Κότσιφας αποθέωσαν με το χιούμορ και την υποκριτική λεπτοδουλειά τους την παράσταση.

Η μονοτονία σπάει, όχι μόνο από τις σκηνοθετικές παρεμβολές και τους επιτήδειους τσακωμούς του καστ, αλλά και από διάφορα ιντερλούδια υπό την επιμέλεια της Κατερίνας Πολέμη, κορυφαίο εκ των οποίων, «Ο μύθος» του Μ. Χατζιδάκι. Μας συνεπήρε, μας συγκίνησε και ένα ολόκληρο κοίλον σιγοτραγουδούσε μαζί με τους υποκριτές. Ωστόσο, κάποιες επιλογές χιουμοριστικών ηχητικών εφέ και ρομαντικών μουσικών υποκρούσεων θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί για να μη δημιουργούνται ασυγχρόνιστες μελοδραματικές καταστάσεις.

Ολόκληρο το cast με τον σκηνοθέτη, πηγή: pagenews.gr

Αυλαία συμφιλίωσης πέφτει, όχι μόνο μεταξύ αρχαίου και σύγχρονου θεάτρου, αλλά και συμφιλίωσης με το υπερεγώ μας, καθώς η έξοδος αποτελεί μια προσωπική εξομολόγηση των συντελεστών, για να τα βρουν με τον εαυτό τους, να τον συγχωρέσουν, να τον αγαπήσουν και να μάθουν να ζουν με τα λάθη του. Μια ανθρώπινη και καθολική ανάγνωση του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, που κάνει ένα κείμενο του 411 π.Χ εξαιρετικά προσιτό για τον μέσο θεατή του 2020.

Για όσους θεωρούν – για μια ακόμα φορά – την παράσταση βέβηλη και άστοχη για την «ιεροποιημένη» στο μυαλό τους Επίδαυρο, ας μας γράψουν επιτέλους έναν Επιδαύριο σκηνοθετικό οδηγό. Να πράξουμε και εμείς οι καλλιτέχνες αναλόγως βρε αδερφέ!🤷‍♀️

Υ.γ. Η παράσταση θα περιοδεύσει μέχρι και 27/09 στη Στερεά και Νότια Ελλάδα.